<img src="//radar.bayan.ir/bb!b!yaali/rb.gif?nos&refx=aHR0cDovL3lhYWxpLmJsb2cuaXIvcG9zdC83OTEvJUQ4JUFBJUQ4JUI1JUQ5JTg4JURCJThDJUQ4JUIxJURCJThDLTIxNC0lRDglQUYlRDklODQlRDglQTctJUQ4JUE4JUQ4JUIzJUQ5JTg4JUQ4JUIyLSVEQSVBOSVEOSU4Ny0lRDglQjMlRDklODglRDglQjItJUQ4JUFBJUQ5JTg4LSVEQSVBOSVEOCVBNyVEOCVCMSVEOSU4NyVEOCVBNy0lRDglQTglREElQTklRDklODYlRDglQUY=" alt="" border="0">
مطالب مرتبط
    تبادل نظر آنلاین

    ثبت

    مهرداد خوانساری

    مهرداد خوانساری

    مهرداد خوانساری در اوایل انقلاب موفق شد تا از دانشگاه جورج تاون در رشته قانون و دیپلماسی فارغ التحصیل شود. وی در جریان حوادث میدان ژاله به عنوان خبرنگار، پیگیر ماجراهای خونین  آن دوران بود.

     


    مهرداد خوانساری و سردار مدحی

    چند روز پس از پخش فيلم مستند «الماس فريب» يكي از عناصر جذب شده توسط وزارت اطلاعات، مهرداد خوانساري ضمن انتشار بيانيه اي اعلام كرد چند روز ديگر،همراه اميرحسين جهانشاهي درباره ماجراي ارتباط با رضا مدحي و تشكيل دولت در تبعيد و پروژه «گوادلوپ» توضيح مي دهد.

     



    وي كه آماج حملات تند گروهك هاي ضد انقلاب قرار داشت،نوشت: «تاكنون خيلي از چهره هاي مختلف اپوزيسيون برون مرزي و مدعيان مبارزه، در رسانه هاي گروهي نظرات و ديدگاه هاي خود را كه اكثراً همراه با نوعي ستايش از درايت و فهميدگي خودشان مي باشد،به خورد خوانندگان،بينندگان و شنوندگان كنجكاو و هيجان زده داده اند. اينجانب و اميرحسين جهانشاهي در «موج سبز» مسئوليت كامل هر قدمي را كه برداشته ايم،با اتكاء به نفس كامل مي پذيريم. برخي دوستان،بي درنگ اين آب گل آلود را فرصت مغتنم براي وجيه المله نشان دادن خود و نشان دادن سادگي ديگران برشمرده اند. من به اين افراد هشدار مي دهم با متانت و صبر و تأمل قدم بردارند،ما بيدي نيستيم كه با اين وزش ها مأيوس شويم!


    خوانساري با وجود حاشيه روي فراوان توضيح نداد كه طي ۲ سال گذشته چه اطلاعات ارزشمندي را از طريق مدحي به وزارت اطلاعات ايران ارائه كرده و كدام شبكه هاي اپوزيسيون را لو داده است. امیرحسین جهانشاهی،عامل منتسب به موساد در نشست خبری با رسانه‌ها در خصوص ارتباط با مدحی گفت: «ما به‌طور صریح و روشن سردار مدحی را بعنوان یک عنصر نفوذی یا جاسوس حکومت اسلامی قلمداد نمی‌کنیم، ما برنامه سرنگونی حکومت اسلامی را به هر قیمتی در دستور کار خود داریم.»

     

    امیرحسین جهانشاهی به اتفاق مهرداد خوانساری که گفته می‌شود از عوامل سازمان موساد می باشد، در یک کنفرانس خبری در لندن توضیحاتی پیرامون ارتباط‌ شان با محمدرضا مدحی و همچنین اظهارات وی در مستند «الماسی برای فریب» که چندی پیش از صداوسیمای جمهوری اسلامی پخش شد ارائه کردند.

     

    جهانشاهی درباره اظهارات مدحی در مستند الماسی برای فریب پیرامون فعالیت‌های پنهانی دولت در تبعید،گفت: «با توجه به بررسی های کاملی که قبلا در مورد سردار مدحی، همانند تمام کسانی که از دستگاه های حکومتی به ما وصل می‌شوند، صورت گرفته بود و برخلاف ادعای برخی از عناصر حکومتی، ما به طور صریح و روشن او را بعنوان یک «عنصر نفوذی» یا جاسوس حکومت اسلامی قلمداد نمی‌کنیم.

     



     

    گفتگو با مهرداد خوانساری درباره تلویزیون های سیاسی ایرانی

    مهرداد خوانساری، فعال سیاسی در لندن از جمله اداره کنندگان یکی از معدود شبکه های تلویزیونی ایرانی است که با اهداف سیاسی فعالیت می کند، او با اینکه از رهبران جنبش مشروطه خواه است می گوید که در شبکه تلویزیونی «پیام آزادی» که برنامه های سیاسی آن تحت مدیریت اوست،در چارچوب اعتقاد به دموکراسی سکولار، پیروان همه افکار و جریانهای سیاسی امکان ابراز نظرات خود را دارند.

     

     

    سوال: چطور یک فعال سیاسی به فکر فعالیت تلویزیونی می افتد؟

    مهرداد خوانساری: به طور مسلم در شرایط کنونی یکی از بهترین وسایلی که می ‌شود با عموم هم ‌میهنان در ارتباط بود همین ارتباط تلویزیونی است که پیام یا آن حرفی را که ما در طول سالهای گذشته می زدیم و عده معدودی ممکن بود با آن در درون مملکت تماس پیدا کنند، الآن به طور وسیع و گسترده ای به گوش هم‌ میهنان می رسد و مشکل ما در زمینه رساندن پیام به هم ‌میهنان از بین رفته اما حالا مشکل ما این است که پیامی را بتوانیم از خودمان بدهیم که هم‌ میهنانی که این امکان را دارند که به پیامهای متعدد گوش کنند، بخواهند که به حرف ما و آن پیام نهایی که داریم گوش کنند.

     

     

    سوال:شما سازمانی سیاسی دارید که ایدئولوژی خاصی دارد یعنی دنبال هدفی هستید، آیا می ‌خواستید این هدف را به سایر سازمانها هم تعمیم بدهید؟

    مهرداد خوانساری:می‌ توانم با شهامت بگویم که در طول این مدتی که من با این تلویزیون ارتباط داشتم که الان بیش از دو سال است، حتی یک بار نام سازمان خودم را در این تلویزیون مطرح نکردم، چون برای اینکه بتوانیم باور به آن تلویزیون را در مردم تقویت کنیم باید طوری باشد که مردم فکر کنند که تی وی سخنگوی جریان خاص نیست بلکه سخنگوی مسائلی کلی است که می ‌تواند در ارتباط با هر شهروند ایرانی یک نوع معنایی داشته باشد.


    هدف ما این بوده که برنامه‌های خودمان را به تمام نیروهایی ارائه کنیم که می ‌توانند در ارتباط با آینده ایران در سلسله ای از ارزشها و افکار با هم همسو باشند و کسانی که طرفدار آن طرز تفکرها هستند.

     

     

    سوال: فکر نمی کنید که این ممکن بود به تناقض منجر شود،به هر حال افراد به خاطر اختلاف سلیقه هایی که دارند جلو دوربین تلویزیون ممکن است با یکدیگر دچار بحث و جدل شوند و بعد این تصور برای بیننده ای که این برنامه را در ایران دنبال می کند پیش آید که اپوزیسیون ایرانی خارج که به دنبال مبارزه با جمهوری اسلامی است داخل خودش دچار تشنج و اختلاف است و این با آن هدفی همبستگی که شما دارید ایجاد فاصله بکند؟

    مهرداد خوانساری: این مشکل اساسی تمام رسانه های ایرانی در آمریکاست و از زمانی که این تلویزیون ها به راه افتاده اند همه با این مشکل روبرو بوده اند. از زمانی که من وارد این مسأله شدم،چون به همین نکته ‌ای که شما به آن اشاره کردید آگاهی داشتم، انگیزه ام این بوده که تلویزیون «پیام آزادی» را هرگز وارد این گونه مسائل نکنم.  تلویزیون ما موضع سلطنت‌ طلبی نداشت،موضع جمهوریخواهی هم نداشت،هم خطاب به هم سلطنت ‌طلب و هم جمهوری خواهان که خواستار دموکراسی سکولار در ایران بودند صحبت می کردیم. البته مشکل بتوان با قاطعیت گفت که هرگز اشتباهاتی صورت نگرفت یا اختلافاتی پیش نیامده است، چون هر ثانیه که نمی توان پهلوی گوینده یا آن کسی که برنامه ساز است نشست، گاهی اوقات بوده که من بعداً اطلاع پیدا کردم که سلسله خطاهایی از این رده رخ داده که البته ما این را آوردیم و مطرح کردیم و سعی کردیم جلویش را در آینده بگیریم.

     

    سوال: در لس‌ آنجلس کم و بیش سی تا تلویزیون ایرانی هست، آیا این چهار پنج تایی که سیاسی هستند، روی همرفته هیچ حرفی برای گفتن دارند؟ یعنی هیچ حرفی برای گفتن باقی می ماند یا فقط تکرار است؟

    مهرداد خوانساری: این فقط در ارتباط با رسانه های ایرانی لس ‌آنجلسی نیست،مثلاً همین رسانه های معتبر دنیا مثل بی بی سی و غیره مگر چه می گویند؟ بیشتر درباره وقایع روز صحبت می کنند،همه اینها می‌ شود گفت تکرار مسائلی است که همه با آن مواجه هستند.

     

    سوال: شما از شناخت جامعه ایرانی صحبت کردید و اینکه این تلویزیونهای ایرانی باید از جامعه ایران و خواسته‌ هایش شناخت داشته باشند ولی گردانندگان تلویزیون های خارج از کشور از جمله خود شما می ‌شود گفت از بعد از انقلاب از ایران دور بودید و امکان این را هم که به ایران سفر کنید و بروید دوباره این کشور را ببینید، با توجه به اینکه جامعه ایرانی در این سه دهه اخیر بشدت دستخوش تحول شده و خیلی با آن جامعه ای که شما ترک کردید فرق می کند و با توجه به دوری از این جامعه، چگونه می ‌توانید این شناخت را به دست بیاورید؟

    مهرداد خوانساری: من الآن سی سال است خارج از کشور زندگی می کنم ولی به شما می ‌گویم که این شناختی راکه من از ایران دارم در این سی سال کسب کردم،سی سال قبل از آن را من در ایران زندگی می ‌کردم ولی این شناختی که امروز دارم را هرگز نداشتم، وارد بودن به مسائل ایران و اطلاع حاصل کردن از طرز تفکر و روحیه ‌ای که مردم دارند نیاز به حضور فیزیکی در جغرافیای مملکت را ندارد، البته اگر افراد بتوانند بروند و بیایند چه بهتر ولی این شرط ضروری و لازم نیست، مسأله این است که آدم کنجکاو باشد، عاشق عقاید خودش نباشد و بخواهد ببیند که دیگران چه می گویند.  امروز من با شهامت می توانم بهتر از درصد قابل ملاحظه ‌ای از افرادی که در تهران زندگی می کنند به شما بگویم که در تهران چه می گذرد، بخصوص در ارتباط با مسائل سیاسی و مسائلی که مربوط به آینده مملکت است ولی مهم اینجاست که افرادی که به هر حال در خارج از کشورند همیشه باید به قول معروف سیخی داشته باشند که به خودشان بزنند که از واقعیت دور نشوند و تحت تأثیر شرایطی که در آن زندگی می ‌کنند قرار نگیرند.

     

    سوال: گفتید از نظر فیزیکی در آمریکا هستید ولی هیچ کمی به شما نمی شود یعنی به تلویزیونهای ایرانی نمی شود، دو سال پیش وزارت امور خارجه آمریکا بودجه ‌ای در نظر گرفت که اسمش را بودجه ایران گذاشتند و هیئتی از طرف وزارت امورخارجه و مثل اینکه نمایندگانی از وزارت دفاع رفتند به لس‌ آنجلس و با ارباب جراید و رسانه ‌های ایرانی صحبت کردند؛ فکر می کنید اینها هم دیدند که آن آدمهایی که در تلویزیونهای ایرانی هستند نمی ‌توانند به خاطر اختلافات داخلی خود یا عدم صلاحیتشان کاری انجام بدهند؟

    مهرداد خوانساری: یک دلیلش شاید این بوده باشد! هیئتی از اینها آمدند به لس‌ آنجلس و با بعضی از کارمندان تلویزیون ما هم صحبت کردند،نظر من این است که اینها هرگز جزو برنامه ‌شان نبود که بخواهند به تلویزیونهای موجود ایرانی کمک بکنند بلکه می‌ خواستند همان تلویزیون خودشان را قوی بکنند و دیدیم که تلویزیون صدای آمریکا شاید نود درصد از کسانی که در رسانه‌ های ایرانی لس‌ انجلس کار می‌کردند را امروز استخدام کرده که می شود گفت متعلق به طرز تفکرهای مختلف سیاسی هم هستند. /تمام