<img src="//radar.bayan.ir/bb!b!yaali/rb.gif?nos&refx=aHR0cDovL3lhYWxpLmJsb2cuaXIvcG9zdC83OTEvJUQ4JUFBJUQ4JUI1JUQ5JTg4JURCJThDJUQ4JUIxJURCJThDLTIxNC0lRDglQUYlRDklODQlRDglQTctJUQ4JUE4JUQ4JUIzJUQ5JTg4JUQ4JUIyLSVEQSVBOSVEOSU4Ny0lRDglQjMlRDklODglRDglQjItJUQ4JUFBJUQ5JTg4LSVEQSVBOSVEOCVBNyVEOCVCMSVEOSU4NyVEOCVBNy0lRDglQTglREElQTklRDklODYlRDglQUY=" alt="" border="0">
مطالب مرتبط
    تبادل نظر آنلاین

    ثبت

    سیاست صدور انقلاب در دولت بازرگان

    سیاست صدور انقلاب در دولت بازرگان

     


    بعد از وقوع انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی در بهمن 57 و به دنبال آن استقرار دولت موقت به نخست وزیری مهندس بازرگان، قانون اساسی این نظام نوبنیان، بر اساس قوانین اسلامی و آموزه‌های دینی و همچنین دكترین ولایت فقیه امام خمینی تدوین یافت.

     

    بر همین اساس سیاست خارجی جمهوری اسلامی بر مبنای اصول اسلامی دعوت و اتحاد امت واحده و دفاع از مستضعفین جهان و نفی سبیل نضج گرفت. در بند.اصل سوم قانون اساسی، دولت موظف به تنظیم سیاست خارجی بر اساس اسلام، تعهد برادرانه نسبت به همه‌ی مسلمانان و حمایت از مستضعفان جهان است. از مهمترین مفاهیم صدور انقلاب در قانون اساسی می‌توان به  این موارد اشاره كرد: حمایت از مبارزه‌ی حق‌طلبانه‌ی مستضعفین در برابر مستكبرین در هر نقطه از جهان، تعهد برادرانه نسبت به همه‌ی مسلمین جهان، ائتلاف و اتحاد ملل مسلمان و وحدت جهان اسلام. بر طبق نظر بنیان‌گذار انقلاب اسلامی، از آنجاكه اسلام دینی جهان‌شمول و متعلق به تمام ابنائ بشر است ، این انقلاب نیز برهمین مبنا روی داده است پس انقلاب ایران نیز متعلق به همه‌ی بشریت است و لذا بایستی به همه‌ی دنیا معرفی و صادر شود.

     


    بدین ترتیب صدور انقلاب از جمله دغایغ سیاست خارجی و مسئولیت‌های كارگزاران نظام اسلامی شد. صدور انقلاب به معنای دعوت مسلمانان و غیر مسلمانان برای تمسك جستن به پرچم اسلام و مقابله با ظلم و استكبار جهانی است كه انسان را دچار استضعافی عقبدتی كرده و آنان را در تنگنای دنیوی محبوس ساخته است. بر همین مبنا جمهوری اسلامی باید هم مسلمانان را متحد سازد و هم غیر مسلمانان را  به اسلام دعوت به كند و نیز برای مقابله با استكبار به جنبش‌های آزادی بخش مسلمان و غیر مسلمان كمك كند. در این میان در برابر اندیشه‌ی صدور انقلاب تفكر ملی- مذهبی‌ها به رهبری مهدی بازرگان و ابراهیم یزدی قرار داشت. ملی‌- مذهبی‌ها كه در نهضت آزادی حضور داشتند بر انقلاب مستقر تأكید داشتند. ایشان انقلاب را خاتمه ‌یافته پنداشته و اسلام را برای ایران می‌خواستند و نیز مخالف صدور انقلاب بودند، زیرا این مفهوم را در تضاد با منافع ملی تفسیر می‌كردند.

     

    امام نیز با این اندیشه كه انقلاب ایران برای احیای ارزش‌های اسلامی به وقوع پیوسته است، با تفكر استقرار انقلاب، مخالفت و بر استمرار انقلاب تأكید كردند و اصل دعوت را مطرح ساختند. اصل دعوت مترادف با صدور انقلاب بود، چراكه ایران اسلامی در صدد بسط ارزش‌های اسلام بود و این اندیشه تنها با معرفی آن به ملت‌های جهان صورت می‌پذیرفت. بر اساس همین اصل دو دیدگاه در مورد صدور انقلاب شكل گرفت. دسته‌ای بر صدور مادی انقلاب تأكید كردند و دسته‌ی دیگر به صدور فرهنگی انقلاب توجه داشتند. امام خمینی در همان ابتدا تفكر صدور فیزیكی و مادی را طرد كردند و منظور از صدور انقلاب را صدور معنوی و فرهنگی ارزش‌های اسلامی دانستند.