<img src="//radar.bayan.ir/bb!b!yaali/rb.gif?nos&refx=aHR0cDovL3lhYWxpLmJsb2cuaXIvcG9zdC83OTEvJUQ4JUFBJUQ4JUI1JUQ5JTg4JURCJThDJUQ4JUIxJURCJThDLTIxNC0lRDglQUYlRDklODQlRDglQTctJUQ4JUE4JUQ4JUIzJUQ5JTg4JUQ4JUIyLSVEQSVBOSVEOSU4Ny0lRDglQjMlRDklODglRDglQjItJUQ4JUFBJUQ5JTg4LSVEQSVBOSVEOCVBNyVEOCVCMSVEOSU4NyVEOCVBNy0lRDglQTglREElQTklRDklODYlRDglQUY=" alt="" border="0">

بی بی سی فارسی به دنبال آشتی ملی در اپوزسیون

بی بی سی فارسی به دنبال آشتی ملی در اپوزسیون مروری بر کارنامه ضدانقلاب در چند سال اخیر به جرات می توان گفت که آنها در مبارزه خود علیه جمهوری اسلامی ایران شکست خورده اند، این موضوع تا به حدی ملموس و آشکار است که حتی برخی از رسانه های معاند نیز با قبول شکست به دنبال راهکاری برای برون رفت از شرایط حال حاضر هستند. تلاش بی بی سی فارسی در واکاوی ریشه های اختلاف در اپوزسیون قابل تامل است. به نظر می رسد بحران بوجود آمده در اپوزسیون بیش از همه آرزوهای بی بی سی فارسی

به گزارش ماهستیم؛ با مروری بر کارنامه ضدانقلاب در چند سال اخیر به جرات می توان گفت که آنها در مبارزه خود علیه جمهوری اسلامی ایران شکست خورده اند، این موضوع تا به حدی ملموس و آشکار است که حتی برخی از رسانه های معاند نیز با قبول شکست به دنبال راهکاری برای برون رفت از شرایط حال حاضر هستند. اگرچه بخش اعظم شبکه های تلویزیونی و رادیویی ضدانقلاب همچنان مسیر گذشته را دنبال می کنند اما در این میان برخی از رسانه ها نیز هستند که با درک اصل ماجرا نگران فراموش شدن کلید واژه «مبارزه» هستند.

 

از میان رسانه های معاند در خارج از کشور، تلاش بی بی سی فارسی در واکاوی ریشه های اختلاف در اپوزسیون قابل تامل است. به نظر می رسد بحران بوجود آمده در اپوزسیون بیش از همه آرزوهای بی بی سی فارسی را نقش برآب کرده است! پخش گزارش های متعدد خبری و مصاحبه با سران گروه های معاند و همچنین انتشار صدها مقاله با رویکرد همگرایی در اپوزسیون همگی حاکی از آن است که بنگاه خبری بی بی سی برخلاف رسالت حرفه ای خود به دنبال طرح موضوع مبارزه جدی و فعال علیه نظام ج.ا.ا است.

 

بی بی سی فارسی حتی حاضر شد با «سلطنت طلبان» نیز وارد مصاحبه شود و از قاب تلویزیون این فرصت را برای آنها بوجود آورد که با مخاطبان به تعامل بپردازدند تا شاید دیوار بی اعتمادی مخاطبان فرو ریزد. به نظر می رسد بی بی سی فارسی با سوء استفاده از امکانات رسانه ای خود به دنبال میانجیگری در حل و فصل مشکلات اپوزسیون است.

 

همچنان که گفته شد بخش فارسی بی بی سی برخلاف سایر شبکه های تلویزیونی و رادیویی وابسته به ضدانقلاب سیاست مشخصی را دنبال می کند. این رسانه با درک اختلاف عمیق و ناکارآمدی اپوزسیون به دنبال حل مسائل و مشکلات بوجود آمده است.

 

انتشار سلسله گزارش های «اپوزسیون و بار سنگین گذشته» که به تازگی توسط بی بی سی فارسی منتشر شده، نمونه بارز تلاش این رسانه برای واکاوی ریشه های اختلاف اپوزسیون و حل و فصل آن است. این گزارش که توسط «امیریحیی آیت اللهی» نگاشته شده به این موضوع می پردازد.

 

نویسنده در ابتدای گزارش خود با اعتراف به شکست اپوزسیون مقابل نظام ج.ا.ا می آورد: «این نوشتار صرفاً پیش‌درآمدی همدلانه است بر تبیین یک مشکل تاریخی که همچون زنجیری به پای اپوزیسیون جمهوری اسلامی مانده است و تا کنون به دلایلی که بررسی خواهد شد، رهایی از آن ممکن نشده است.گزاف نیست اگر مدعی شویم که بخشی از جبهه مخالف رژیم اسلامی از آنجا که هنوز نتوانسته است حساب خود را با آنچه در انقلاب بهمن انجام داد تصفیه کند، زیر بار سنگین پیامدهای آن رخداد ویرانگر و سقوط کشور در آن گردنه تاریخی کمر خم کرده و نسل جوان به برنامه‌ها و مدعیات آنان چندان خوش‌بین نیست. با وجود سر برآوردن نهادها و سازمان‌های نوظهور با نام‌های گوناگون اما افرادی در خارج از کشور، تمامی هم و غم‌شان در بی‌آبرو کردن هر چه بیش‌تر این از اپوزیسیون است».

 

نویسنده [بنگاه خبری بی بی سی] در ادامه گزارش خود، ضمن بازخوانی کارنامه اپوزسیون به ضرورت پذیرش مسئولیت فردی و جمعی و دست شستن از تقدیرگرایی تاریخی در توجیه رخدادها [منظور پیروزی گریز ناپذیر جمهوری اسلامی ایران] می پردازد. نویسنده با زیرکی موذیانه ضمن برشمردن اشتباهات تاریخی اپوزسیون در قبال مردم در نهایت از مخاطبان می خواهد که یک فرصت دوباره برای اپوزسیون قائل شوند.

 

در همین رابطه «امیریحیی آیت اللهی» می نویسد: «اپوزیسیون پهلوی نتوانسته است هنوز توضیح دهد که چگونه ایده‌های جهان‌وطنی آنان با فکر امت اسلامی هماغوش شد.اپوزیسیون پهلوی هنوز نتوانسته تبیینی ارائه دهد که بر سر ماجرای اعراب و اسرائيل، مرزی مشخص میان خودش و جمهوری اسلامی بکشد. اسرائيل‌ستیزی همچنان یکی از تاسف‌بارترین همانندی‌های پاره‌ای از اپوزیسیون پهلوی با رژيم کنونی است. این دست مسائل، ضرورت بازنگری در کارنامه اپوزیسیون را ایجاب می‌کند.پیش‌شرطی که امکان رسیدن به این نتیجه را فراهم می‌آورد همانا دست شستن از تقدیرگرایی تاریخی در توجیه رخداد مذکور و پذیرش مسئولیت فردی و جمعی درباره آن است. اینکه «ما مخالف استبداد بودیم و هستیم» استدلال‌تراشی و نافی صداقت در مواجهه با گذشته است».

 

نویسنده در نهایت به سلطنت طلبان و پیشینه تاریخی آنان می پردازد و با احترام از آنان یاد می کند و می نویسند: «هر دو پاره اپوزیسیون کنونی (فارغ از سهم هر یک) در برآمدن شر سیاسی این چهار دهه مسئولیت دارند و نیازمند همکاری و همفکری بر سر یک هدف مشترک اند. با اینهمه، گرایش پادشاهی با بیش از نیم‌قرن حضورِ کمابیش آبرومندانه در صحنه سیاسی گویی به استراحت تاریخی و دوران بازنشستگی وارد شد و گرایش ضدپادشاهی (ملی‌گرایان و چپ‌ها) به دورانی از سرخوردگی سیاسی و کابوس آرزوهای بربادرفته قدم گذاشت»./تمام