<img src="//radar.bayan.ir/bb!b!yaali/rb.gif?nos&refx=aHR0cDovL3lhYWxpLmJsb2cuaXIvcG9zdC83OTEvJUQ4JUFBJUQ4JUI1JUQ5JTg4JURCJThDJUQ4JUIxJURCJThDLTIxNC0lRDglQUYlRDklODQlRDglQTctJUQ4JUE4JUQ4JUIzJUQ5JTg4JUQ4JUIyLSVEQSVBOSVEOSU4Ny0lRDglQjMlRDklODglRDglQjItJUQ4JUFBJUQ5JTg4LSVEQSVBOSVEOCVBNyVEOCVCMSVEOSU4NyVEOCVBNy0lRDglQTglREElQTklRDklODYlRDglQUY=" alt="" border="0">

اعتراف جدید ضدانقلاب: اپوزيسيونى كه پير مى شود

اعتراف جدید ضدانقلاب: اپوزيسيونى كه پير مى شود بار دیگر موضوع ناکارآمدی و شکست اپوزسیون در برابر جمهوری اسلامی آنها را به جان هم انداخته است. مسعود نقره کار در مقاله خود با اشاره به ضعف و ناکارآمدی اپوزسیون در برابر جمهوری اسلامی ایران تقصیر را متوجه افرادی می کند که عمرشان به سر آمده اما به دلایل مختلف از جمله منافع مالی حاضر به کناره گیری از اپوزسیون نیستند.

به گزارش ماهستیم، بار دیگر موضوع ناکارآمدی و شکست اپوزسیون در برابر جمهوری اسلامی آنها را به جان هم انداخته است. اختلاف و درگیری در اپوزسیون پس از آن شروع شد که یکی از عناصر معاند به نام «مسعود نقره کار» مقاله ای با عنوان «اپوزسیونی که پیر می شود» در سایت گویا نیوز منتشر کرد.

 

مسعود نقره کار در مقاله خود با اشاره به ضعف و ناکارآمدی اپوزسیون در برابر جمهوری اسلامی ایران تقصیر را متوجه افرادی می کند که عمرشان به سر آمده اما به دلایل مختلف از جمله منافع مالی حاضر به کناره گیری از اپوزسیون نیستند. به باور نویسنده بخش اعظم اپوزسیون بدون هیچ دغدغه خاطر تنها به فکر منافع مالی خود هستند.

 

نقد صریح مسعود نقره کار اما با واکنش برخی از چهره ها همراه بود.

 

ف.م.سخن در این باره می نویسد: «در وهله ى اول به اعتقاد من، ما مشكل اپوزيسيون نداريم؛ مشكل ما، چه اپوزيسيون، و چه غير اپوزيسيون، ملى و فرهنگى است. متاسفانه ما شاهد چنين وضعى نيستيم. نه تنها اپوزيسيون سالخورده بلكه اپوزيسيون جوان ما نيز دچار وضعيتى احساسى و با عرض معذرت هپروتى ست، كه باعث شده، هر فعاليت و تلاشى كه صورت مى گيرد، نهايتا به درهاى بسته برخورد كند».

 

ف.م.سخن در ادامه به عدم آگاهی اپوزسیون حتی عناصر جوان آن می پردازد و با تاکید بر این نکته که آنها اطلاعات خود را از شبکه های اجتماعی تلگرام و اینستاگرام دریافت می کنند، آفت اصلی را عدم آگاهی و شناخت درست درباره وضعیت امروز مردم ایران می داند.

 

ف.م. سخن در همین رابطه می نویسد: «اولين و مهم ترين مساله براى اپوزيسيون دور از ايران، كه ظاهرا همه آن را مى دانند، ولى ابدا به آن اهميتى نمى دهند اين است كه، از ايران امروز و مردم آن تقريبا هيچ چيز نمى دانند. معلومات فيس بوكى و اينستايى، اين گروه را فريب داده و تصور مى كنند كه بسيار مى دانند، حال آن كه واقعيت جامعه ى جوان ايران، به كلى چيزى سواى آن چيزهايى ست كه ما در عالم مجازى مشاهده مى كنيم».

 

او در ادامه می افزاید که باید کار را از همین یک موضوع شروع کرد! [1]

 

با توجه به بحث های فوق باید گفت که حداقل نیم قرن دیگر برای اپوزسیون زمان لازم است تا به درک درست و واقعی از شرایط و وضعیت جامعه ایران دست یابد. بدیهی است که در چنین شرایطی تنها انگیزه های مالی می تواند توجیه مناسبی برای ادعای مبارزه با نظام ج.ا.ا باشد. افشای فساد مالی بسیاری از عناصر معاند و مدیران شبکه های تلویزیونی این حقیقت را بیان می کند که مبارزه ی در کار نیست!/تمام



[1]فعلا بايد از همين يك موضوع كار را شروع كرد، و اندك اندك به موضوعات ديگر رسيد.