<img src="//radar.bayan.ir/bb!b!yaali/rb.gif?nos&refx=aHR0cDovL3lhYWxpLmJsb2cuaXIvcG9zdC83OTEvJUQ4JUFBJUQ4JUI1JUQ5JTg4JURCJThDJUQ4JUIxJURCJThDLTIxNC0lRDglQUYlRDklODQlRDglQTctJUQ4JUE4JUQ4JUIzJUQ5JTg4JUQ4JUIyLSVEQSVBOSVEOSU4Ny0lRDglQjMlRDklODglRDglQjItJUQ4JUFBJUQ5JTg4LSVEQSVBOSVEOCVBNyVEOCVCMSVEOSU4NyVEOCVBNy0lRDglQTglREElQTklRDklODYlRDglQUY=" alt="" border="0">

حامیان حمله نظامی به کارزار نه به جمهوری اسلامی رسیدند!

حامیان حمله نظامی به کارزار نه به جمهوری اسلامی رسیدند! پس از تجربه تلخ رضا پهلوی درباره شورای ملی ایرانیان و پروژه دولت در تبعید سردار مدحی و .... این بار کارزار نه به جمهوری اسلامی به راه انداخته اند تا بگویند که با اتحاد و همبستگی می توان براندازی کرد! طرح این ادعا در حالی است که رضا پهلوی و دیگر چهره های مهم اپوزسیون تا دیروز حامی طرح حمله نظامی

به گزارش ماهستیم؛ رضا پهلوی و همسرش جزو اولین نفراتی هستند که به کارزار نه به جمهوری اسلامی پیوسته اند، آنچنان که رسانه های معاند فارسی زبان گزارش می دهند حدود 600 نفر از فعالان سیاسی به این کمپین پیوسته اند اما لیست امضاکنندگان نشان می دهد که اکثر قریب به اتفاق آنها برخلاف ادعای رسانه های معانند جزو اقشار عادی به شمار می آیند.

 

پس از تجربه تلخ رضا پهلوی درباره شورای ملی ایرانیان و پروژه دولت در تبعید سردار مدحی و .... این بار کارزار نه به جمهوری اسلامی به راه انداخته اند تا بگویند که با اتحاد و همبستگی می توان براندازی کرد! طرح این ادعا در حالی است که رضا پهلوی و دیگر چهره های مهم اپوزسیون تا دیروز حامی طرح حمله نظامی آمریکا برای سرنگونی جمهوری اسلامی بوده اند!

 

تغییر لحن اپوزسیون خارج نشین و اتکا آنها به نیروهای مردمی نه از باب دغدغه برای دموکراسی و آزادی بیان بلکه به دلیل تغییر دولت در ایالات متحده امریکا است! جو بایدن برخلاف دونالد ترامپ نه تنها دنبال راه اندازی جنگ نظامی علیه ایران نیست بلکه مشتاق بازگشت به توافق برجام (طبق منافع خودش) است.

 

با گذشت چند روز از تبلیغ کارزار نه به جمهوری اسلامی کم کم زمزمه های مخالف نیز شنیده می شود؛ در همین رابطه می توان به مقاله اخیر «ابوالفضل محققی» اشاره کرد، او فعال سیاسی و نویسنده سایت خبرنامه گویا است که پیش از این بارها مقالاتی درباره لزوم همگرایی و همکاری مستمر اپوزسیون نگاشته است.

 

ابوالفضل محققی در مقاله ی با عنوان «نیروهایی که حتی قادر به ایستادن در کنار هم نیستند» به اختلاف نظر سیاسی میان گروه ها و سازمان های سیاسی اپوزسیون اشاره می کند و می نویسد: « سیاست و موضع‌گیری که منجر به جذب نیروی معین اجتماعی، هم‌گرایی و تاثیرگذاری بر اساس توانمندی ناشی از این هم‌گرایی نشود چگونه می‌تواند تاثیرگذار در بازی‌های سیاسی با قدرت حاکمه باشد؟ اگر چنین است چرا بعد از چهل سال حتی از جایی که بودیم عقب‌تر نیز رفته‌ایم؟».

 

در کارزار نه به جمهوری اسلامی [که احتمال می رود توسط رضا پهلوی برنامه ریزی شده باشد] تنها به مشارکت حداکثری گروه ها، سازمان ها و افراد علیه جمهوری اسلامی ایران اشاره شده و هیچ برنامه و ایده مشخص درباره روند فعالیت های آینده ارائه نشده است؛ صرفا یک کمپین تبلیغاتی که شکست اپوزسیون در چهل سال گذشته را توجیه کرده و تقصیر را به گردن نمی گیرد!

 


حامیان کمپین از رضا پهلوی تا یک خواننده لس آنجلسی


اما ابوالفضل محققی به کارزار نه به جمهوری اسلامی نگاه دیگر دارد، او در این باره می نویسد: « نمی‌توانم تناقضی را که در شعارها و عملکردها می بینم را درک کنم، قریب به اکثریت اپوزیسیون خارج از کشور خواهان برکناری این حکومت اسلامی اما در عمل شرایط برای این همگرایی و اتحاد متفاوت است».

 

نویسنده سایت خبرنامه گویا به اصلاح طلبان، سازمان تروریستی منافقین، سطلنت طلبان، چپ های کمونیست و ... اشاره می کند و تصور اینکه روزی آنها با یکدیگر همکاری و اتحاد داشته باشند را محال می داند!

 

ابوالفضل محققی در بخشی از مقاله درباره اصلاح طلبان می نویسد: « نخستین بانگ ناهماهنگ اپوزسیون از حامیان اصلاح طلبان شنیده می‌شود که معتقد هستند عمر اصلاح‌ طلبی به‌پایان نرسیده و هنوز به خاتمی و موسوی اعتماد است و افکار عمومی آن‌ها را بیشتر قبول دارد. صد‌ها دلیل می‌آورند که مردم در فضای نسبتا بازی اصلاح‌طلبان به‌وجود می آورند امکان مبارزه دارند پس هر گونه مخالفت با آنها به سنگ‌اندازی در جهت مبارزه مدنی تلقی می‌ شود».

 

در بخش دیگر مقاله سایت خبرنامه گویا درباره نیروی های چپ آمده است:  بخش دیگر چپ سنتی ارتدوکس است که تکلیفش مشخص، سرراست و عملکردش منطبق بر پرچم سرخ طبقاتی - تاریخی و صف مستقلی است که همچنان در برابر چشمانش برای عدالت اجماعی رژه می‌روند و هنوز سرود انترناسیونال می‌خوانند. آن‌ها نیز در عمل کوچکترین قدمی در جهت ایجاد یک جبهه ضداستبدادی با دیگر نیرو‌ها بر نداشته و خود را منزه‌تر، پاکیزه‌تر و محق‌تر از تمام جریان‌ها دانسته و نماینده سیاسی تشکیلاتی طبقه کارگر می‌دانند. با چنان توهمی مسلماً نمی‌توانند هم‌صدا با چنین اپوزیسیون ناهم‌خوانی گردد.

 

درباره سلطنت طلبان نیز می خوانیم: « سلطنت‌طلبان و مشروطه‌خواهان نیز طیف گسترده‌ای از سلطنت‌طلبان دو آتشه تا مشروطه‌خواهان معتدل قرار دارند که هنوز در کشمکش با هم‌اند و از هم نیرو می‌گیرند برخی خواستار دخالت خارجی و حکومت سلطنتی هستند».

 

و سازمان تروریستی منافقین نیز آخرین طیف سیاسی است که نویسنده سایت خبرنامه گویا به تحلیل مواضع آن می پردازد؛ ابوالفضل محققی درباره سازمان تروریستی منافقین می نویسد: « حساب سازمان مجاهدین خلق همیشه جدا بوده و جدا خواهد بود. تا زمانی که دیگر تشکیلات پیر شده و فرسوده از زمانش از درون خود را بخورد. سازمانی که دل در گرو عملکرد به ‌شیوه فروغ جاویدان دارد و هرگز ارزشی برای دیگر نیروهای اپوزسیون قائل نبوده و خود را فراتر و انقلابی‌تر جدابافته و جداتافته‌تر از دیگران می‌داند و کاری هم به تغییر مردم، تغییر افکار و قضاوت مردم نسبت به عملکرد گذشته و حال خویش ندارد. حضور قدرتمند یک نیروی خارجی برای از میان برداشتن حکومت ج.ا.ا را محتمل‌ترین راه می‌داند و تمامی تخم‌مرغ‌های خود را در سبد چنین نیرویی می‌گذارد. به‌همان‌گونه که در سبد صدام نهاد».

 

نویسنده سایت خبرنامه گویا در پایان نتیجه می گیرد که پراکندگی و تشت اپوزسیون خارج از کشور به نفع جمهوری اسلامی ایران است، ادعای ابوالفضل محققی در حالی است که بود و نبود اپوزسیون هیچ تفاوتی به حال حکومت ایران نمی کند چراکه این جماعت نادان فاقد پایگاه مردمی بوده و هستند، ضمن اینکه حکومت با مسائل به مراتب مهم تر از اپوزسیون سر و کار دارد. درباره سوء استفاده رسانه های بیگانه و عناصر ضدانقلاب از مخالفان سخن بسیار است که در گزارش های بعدی به آن می پردازیم./تمام